Ons personeel

Ons personeel

Het restaurant wordt geheel gerund door mensen met een psychische kwetsbaarheid, allemaal in het bezit van creativiteit en inzet. Zij krijgen begeleiding van leer-werkcoaches en ervaren horecamedewerkers. Hun doel: werkervaring opdoen om richting regulier werk en/of scholing te kunnen gaan.

Jaishree

Ontmoet

Jaishree

Ik ben Jaishree (43) en ik ben in juli 2018 bij Waanzinnig in de bediening gestart. Door de jaren heen heb ik verschillende soorten werk gedaan, zoals winkelmedewerker, gewerkt in een wasserij, koekjesfabriek en een parfumfabriek. Bij Waanzinnig merkte ik al snel dat de horeca echt bij me past. Ik heb geleerd om de gasten te helpen in de bediening en als zij enthousiast zijn, dan is dit voor mij hartverwarmend. Dat maakt het harde werken zeker waard!

India is mijn geboorteland, maar ik ben op 1 jarige leeftijd naar Nederland gekomen. Ik ben opgegroeid in Waalwijk, samen met mijn ouders en mijn broertje. Ik heb op verschillende plekken gewoond. Beschermd wonen in een groepswoning bij RIBW Brabant, vervolgens beschermd individueel en nu woon ik volledig zelfstandig en krijg ik nog ambulante zorg. Mijn begeleiding komt een paar keer in de week helpen met belangrijke zaken, een boodschappenlijst maken en natuurlijk ook om lekker samen te babbelen.

In mijn vrije tijd geniet ik enorm van Nederlandstalige muziek van Jannes, Django Wagner en Frans Bauer. Ook ga ik dagelijks heerlijk wandelen met mijn Labrador Bono. Wat eten betreft ben ik heel erg van de Indische keuken, zoals soto ayam en rendang.

In de tijd dat ik bij restaurant Waanzinnig werk, wil ik graag werken aan gastvrij zijn voor de gasten en hen een plezierige avond bezorgen. Daarnaast wil ik graag aan wat persoonlijke leerdoelen werken, zoals omgaan met collega’s, feedback ontvangen en aangeven wanneer ik ergens mee zit.
Werken bij restaurant Waanzinnig bied mij een fijne afleiding. Het is een heel collegiaal team, dat mij gelijk heeft opgenomen. Als het even niet zo lekker met me gaat, dan word ik gelijk ondersteund en overgenomen waar dit nodig is. Door de jaren heen heb ik zeer slechte periodes gekend, maar het gaat steeds meer de goede kant op. Waanzinnig helpt mij hier zeker bij!

Marli

Ontmoet

Marli

Ik ben Marli (37) en ik werk al ongeveer anderhalf jaar bij restaurant Waanzinnig als kok. In de tijd dat ik hier werk, heb ik al ontzettend veel geleerd. Op het gebied van koken heb ik met name mijn snijtechnieken verfijnd en heb ik veel nieuwe gerechten leren bereiden. Op persoonlijk gebied kan ik steeds beter communiceren met anderen, heb ik geleerd te pauzeren, ben ik wat geduldiger en iets minder koppig. Om dit te bereiken heb ik hard gewerkt aan mezelf en in de keuken.

Ik kom uit een klein dorpje Poços de Caldas, dat ligt tussen Rio de Janeiro en Sao Paulo. Daar ben ik opgegroeid met mijn ouders, vier zussen en een broer. Zij wonen nog steeds in Brazilië, dus ik mis hen ontzettend erg. Wat ik me het meest herinner uit de tijd dat ik nog in Brazilië woonde is de cultuur; met z’n allen eten, de warmte van de mensen om me heen en de vrijheid die ik ervaarde. Af en toe maak ik courgini om me weer in Brazilië te wanen. Courgini is een deeghapje met kip.

Op 8,5 jarige leeftijd ben ik vanuit mijn geboorteland Brazilië naar Nederland gekomen. Samen met een ander meisje ben ik geadopteerd door een Nederlands stel. Dit was voor mij erg moeilijk omdat mijn vader me heeft verkocht om financiële redenen. Daarom had ik in Nederland ook moeite om de adoptie te accepteren. Dit heeft veel conflicten veroorzaakt waardoor ik uiteindelijk naar een internaat ben verhuisd. Eigenlijk was dit een internaat voor jongens dus woonde ik samen met 275 jongens. De eerste paar jaar was dit zwaar, maar later gingen de jongens me steeds meer accepteren en hoorde ik erbij. Het mooiste dat het internaat mij heeft gebracht is de passie voor koken en eten! Ik keek altijd mee bij de begeleiders wanneer zij gingen koken. Zittend op de werkbank schreef ik alles op zodat ik mijn eigen recepten creëerde. Op een dag was de begeleider ziek en nam ik de taak op me om een maaltijd te bereiden voor 15 andere kinderen. Vanaf dat punt mocht ik twee keer per week koken en leerden ze me stap voor stap steeds beter koken. Ze hadden een methode ontwikkeld, zodat ik ook wat certificaten kon behalen. Zo was er boodschappen doen (Kwik), eten voorbereiden en koken (Kwek) en de afwas doen (Kwak). Later kwam het leren omgaan met geld (Dagobert Duck). Zo leerde ik de verschillende stappen naar zelfstandigheid.

Vanuit het internaat ben ik verhuisd naar Apeldoorn en daar heb ik verschillende bijbaantjes gehad. Ik heb gewerkt bij Wella, een psychiatrische instelling, waar ik alle koude gerechten heb leren bereiden. We maakten de lunch en het diner voor de patiënten. Daarnaast werkte ik ook bij van der Valk in de keuken waar ik de warme kant heb leren kennen. In deze periode werd het helemaal duidelijk dat horeca dé sector voor mij was!

Bij van der Valk heb ik ook de vader van mijn oudste dochter leren kennen. Toen mijn dochter 10 maanden oud was, ging het tussen mijn vriend en mij helemaal mis. Ik moest vluchten voor de veiligheid van mijn dochter en mijzelf. In deze roerige periode heb ik maar liefst in 18 verschillende ‘blijf van mijn lijf’ huizen gewoond; Iedere keer vond hij ons weer. Als laatste ben ik in Tilburg terecht gekomen en is mijn ex-vriend opgepakt. Eindelijk veilig en eindelijk rust.

Ik ben mijn leven weer gaan oppakken in Tilburg en ontmoette daar de vader van mijn zoon en jongste dochter. Na de geboorte van mijn dochter zijn wij uit elkaar gegaan. Die periode was voor mij ook weer erg zwaar, omdat ik het veelal alleen moest regelen voor mijzelf en mijn kinderen. Er zijn diverse rechtszaken geweest over de voogdij van onze kinderen. Het heeft tijd gekost om een goede regeling te treffen, maar nu loopt het al een paar jaar stabiel.

Twee jaar geleden ben ik begonnen bij een werkproject van KREW aan de Westertorenlaan. Daar heb ik vooral gewerkt aan mijn werkritme. Toen ik dit eenmaal had opgebouwd, kon ik met andere elementen aan de slag en ben ik na een half jaar ook doorgestroomd naar restaurant Waanzinnig. We hebben een erg leuk team en hebben het gezellig met elkaar! Bij Waanzinnig zijn we loyaal naar elkaar, is er veel geduld en staat samenwerken hoog in het vaandel. Sinds een paar maanden werk ik nu af en toe aan de warme kant. Dit wil ik graag verfijnen. Dus ik wil leren de borden mooi op te maken, overzicht te behouden en anderen aansturen, vis fileren en diverse sauzen bereiden.

Ik ben al bezig met oriënteren naar een betaalde baan. Door op verschillende locaties veel ervaring op te doen, hoop ik op termijn door te stromen naar een hoog culinair niveau. Daar ligt echt mijn passie! Tot die tijd is Waanzinnig voor mij nog een veilige, vertrouwde en warme werkplek!

Milou

Ontmoet

Milou

Ik ben Milou (31) en ik werk in de bediening van restaurant Waanzinnig. Samen met mijn ouders en jongere broertje ben ik opgegroeid in Dongen. Na het behalen van mijn havodiploma ben ik in 2003 gestart met de pabo-opleiding. Ik kon geen aansluiting vinden met leeftijdsgenoten, waardoor het voelde alsof ik niet op de juiste plek zat en mijzelf buitensloot. Ik werd depressief en ben uiteindelijk bij GGZ terecht gekomen. In die tijd ben ik veel opgenomen geweest. Zowel vrijwillig als gedwongen. Ik had last van stemmingswisselingen, vertoonde agressief- en impulsief gedrag en ik was angstig. Al van jongs af aan vertoonde ik ander gedrag, maar er werd nooit een diagnose gesteld. Na de middelbare school ervaarde ik zoveel stress en spanning dat mijn aangeboren eigenschappen zich hebben ontwikkeld tot een persoonlijkheidsstoornis. Daarnaast heb ik een lichte vorm van autisme en hoor ik stemmen in mijn hoofd. Onder behandeling en begeleiding van GGZ heb ik mijn kwetsbaarheden beter onder controle gekregen.

Vanuit GGZ ben ik bij RIBW Brabant terecht gekomen. Ik wilde graag iets gaan doen en niet meer heel de dag thuis zitten. Zo ben ik begonnen bij de werkprojecten catering en lunchcafé van KREW, aan de Westertorenlaan. Bij de catering en het lunchcafé heb ik verschillende werkzaamheden gedaan. Ik ben begonnen in de keuken en uiteindelijk ben ik overgestapt naar de bediening. Daarbij horen taken zoals eten uitserveren en met de kassa omgaan. Uiteindelijk is het werkproject aan de Westertorenlaan gestopt en heb ik de mogelijkheid gekregen om aan de slag te gaan bij restaurant Waanzinnig. Bij Waanzinnig werk ik samen met leuke collega’s, leer ik veel en kan ik werken in een fijne sfeer. Het leukste aan de bediening vind ik het ontvangen van gasten, het contact met gasten en bestellingen opnemen. Ik ben hierbij vriendelijk en beleefd. Ondanks dat het steeds beter met mij gaat, raak ik soms nog overprikkeld. Hierdoor raak ik het overzicht kwijt of vertoon ik impulsief gedrag. Ik heb dan even een moment nodig om tot rust te komen. In de toekomst zou ik graag leren hoe ik, ondanks de vele prikkels, het overzicht in het restaurant kan bewaren zonder dat ik impulsief gedrag ga vertonen.

Momenteel woon ik zelfstandig in een woning van RIBW Brabant met mijn hondje Obelix. In het weekend ga ik bij mijn ouders, broertje of familie op bezoek. In mijn overige vrije tijd ga ik graag met Obelix wandelen en kan ik onbeperkt naar de film met mijn Pathé unlimited abonnement. Ik heb dan ook al veel films gezien, van nederlandse komedies tot thrillers. Verder ga ik elke zaterdagochtend paardrijden bij de manege. In 8 jaar tijd heb ik hier al op veel verschillende soorten pony’s en paarden mogen rijden.

Ik heb nog heel veel wensen en dromen voor de toekomst. Als ik helemaal geen rekening zou hoeven houden met mijn kwetsbaarheid, ging ik een opleiding tot dierenartsassistent volgen en zou ik daarna mijn eigen zorgboerderij oprichten. Voor nu zou ik het liefst een betaalde baan in horeca willen, zodat ik volledig zelfstandig kan gaan wonen. Hopelijk heb ik tegen die tijd ook een fijne relatie met iemand waar ik activiteiten mee kan gaan ondernemen.

Maria

Ontmoet

Maria

Ik ben Maria (63) en ik ben in Tilburg geboren en getogen! In ons gezin groeide ik op in en om de wijk Korvel. Het was een gemakkelijke jeugd én gezellig met mijn vier broers en zus, iedereen zorgde voor elkaar. Mijn drie oudere broers zorgde voor mij en ik zorgde weer voor mijn jongere zusje en broertje. We sliepen met alle kinderen op de zolder, dit zorgde ervoor dat we veel met elkaar deelden en erg close waren. Door de jaren heen zijn we wat meer uit elkaar gegroeid maar als er nu iets met iemand aan de hand is, staan we klaar om elkaar te helpen. Op mijn vijftiende is mijn vader overleden, in die tijd hebben we veel steun bij elkaar gevonden. Dit was voor mij een heel groot gemis want ik was echt papa’s kindje.

In mijn tienerjaren heb ik mijn man Jack al ontmoet. Dit was een wat lastigere periode omdat het thuis niet meer goed ging tussen mij en mijn moeder. Ik ben op mijn zeventiende bij Jack en zijn ouders gaan wonen. Toen ik 21 was, zijn we getrouwd en verhuisd naar ons eerste flatje. Daar is onze zoon Patrick geboren en drie jaar later kregen we er een meisje bij: Patricia. In die tijd werkte ik bij Ericson waar ik van alles heb gedaan, bijvoorbeeld solderen. Ik heb er toen heel bewust voor gekozen om een fulltime moeder te zijn en ben gestopt met mijn werk bij Ericson.

Ik ben een ontzettend trotse moeder. Ik wist bijvoorbeeld al voordat mijn kinderen geboren werden dat er eerst een jongetje zou komen en vervolgens een meisje, dit gevoel was erg duidelijk. Als moeder ben ik zorgzaam maar als het nodig is ook wel streng. Ik zie ons als een erg hecht gezin dat samen op pad gaat. Dit is ook een keer beschreven in het Stadsnieuws in het artikel “Kermismensen” daarin staat dat wij als gezin elke week 10,- gulden spaarden voor de Tilburgse kermis. Daar gingen we altijd met z’n vieren alle dagen naartoe en dan kreeg de hond iedere dag twee haringen.

Terwijl ik voor iedereen om mij heen probeer te zorgen, zorgt mijn lieve man Jack voor mij. Vanaf mijn 37e had ik hem extra hard nodig. Ik had last van depressieve klachten en zocht hulp bij de GGZ. Een jaar later ging het mis en kreeg ik een psychose. In die tijd was ik erg achterdochtig en was ik er van overtuigd dat iedereen het over mij had. Weer een tijd later werd ik gediagnosticeerd met een bipolaire stoornis; manisch depressief. Uit deze periode kan ik me weinig herinneren. Het enige dat me bij is gebleven, is dat het hele voetbalteam van Ajax op mijn bed heeft gezeten en dat Koeman de wedstrijd met 3-0 zou winnen.

Door de jaren heen heb ik bij diverse dagactiviteiten en werkprojecten gewerkt. Ik ben gestart bij Pompidoe waar ik de catering verzorgde. Daarna ben ik via verschillende dagbestedingen doorgegroeid naar werkprojecten en uiteindelijk in een écht restaurant terecht gekomen. Die laatste stap was een echte drempel voor mij en ik had het idee dat ik het niet zou kunnen. In december 2017 kregen we een maand om te leren en aan het restaurant te wennen. We draaiden de mise en place, deden cursussen voor de bediening en leerden onze nieuwe collega’s kennen. In die tijd heb ik veel stappen kunnen maken en mezelf nog meer ontwikkeld. Ik werk nu vier ochtenden, waarvan één ochtend zelfs in de bediening. Dit is iets dat ik nooit had verwacht van mezelf en nu ik alweer een jaar bij restaurant Waanzinnig werk, zou ik nooit meer terug willen.

Gedurende de tijd schommel ik heen en weer tussen manische periodes, stabiele periodes en depressieve periodes. Ik krijg nog steeds hulp van een psychiater, RIBW Brabant woonbegeleiders en leer- werkcoaches van KREW bij restaurant Waanzinnig. Allemaal begeleiden zij mij om een zo stabiel mogelijk leven te leiden. De psychiater blijft mijn medicatie afstellen voor een zo goed mogelijk resultaat, de woonbegeleiders begeleiden mij thuis en de leer- werkcoaches begeleiden mij op mijn werkplek. Restaurant Waanzinnig biedt mij een plek waar ik dagelijks nuttig bezig kan zijn, afleiding kan vinden en vooral veel kan lachen met mijn collega’s!

Herman

Ontmoet

Herman

Ik ben Herman (37) en werk in de keuken van Restaurant Waanzinnig. Samen met mijn jongere zus en broer ben ik opgegroeid in Tilburg en Goirle. Na het behalen van mijn havo diploma ben ik gestart met de opleiding HBO Rechten. Ik heb in een jaar mijn propedeuse gehaald, maar ben na twee jaar gestopt met de opleiding. Ik kreeg tijdens mijn tweede jaar problemen. Ik was somber, had faalangst en kreeg last van psychoses. Mijn ouders en ik zochten contact met GGZ. Hier kon ik nog niet meteen terecht vanwege een lange wachttijd. In heb in de tussentijd nog kranten bezorgd om een beetje bezig te blijven. Bij GGZ kreeg ik de begeleiding die ik nodig had. Ik nam deel aan cognitieve gedragstherapie en voerde gesprekken met een maatschappelijk werker en psychiater.

Vanuit GGZ ben ik bij Switsj terecht gekomen. Een centrum met allerlei projecten, waaronder het project koken. Er werd voor elkaar en met elkaar gekookt. Bij Switsj hoorde ik voor het eerst van restaurant Waanzinnig. Er werd een proefdag geregeld. Deze was zo goed bevallen dat ik ben blijven hangen bij Waanzinnig. Ik heb Switsj nog een tijdje gecombineerd met Waanzinnig, maar toen ik bij Switsj uitgeleerd was, ben ik volledig aan de slag gegaan bij Waanzinnig. Ik ben begonnen aan de koude kant en de afwas. Inmiddels werk ik al bijna 3,5 jaar bij restaurant Waanzinnig en draai ik zelfstandig de warme kant. Ik heb in de afgelopen 3,5 jaar tijd ontzettend veel geleerd. Van het verfijnen van mijn snijtechniek tot het afronden van een koksopleiding. Ik ben enorm gegroeid in de keuken.

Bij restaurant Waanzinnig werk ik met fijne collega’s. Er is ruimte voor je eigen leerproces en het maken van fouten. Ik vind het leuk om een compliment te krijgen dat het goed is gegaan. Dit geeft een trots gevoel. Ik houd van nauwkeurig en netjes werken. Ik zou graag nog meer feeling willen krijgen aan de warme kant en zelfstandig menu’s samenstellen. Mijn grootste doel is om vanuit restaurant Waanzinnig door te kunnen stromen naar regulier werk. Ik ben al aan het rondkijken voor een leuke baan.

In mijn vrije tijd ga ik graag naar de film. Daarnaast houd ik van lekker eten en een biertje op zijn tijd. Thuis game ik graag en luister ik veel naar muziek. In de toekomst zou ik graag zelfstandig gaan wonen en de koksopleiding niveau 3 afronden!

Dirk

Ontmoet

Dirk

Ik ben Dirk (55) en ik werk in de bediening bij Waanzinnig. Ik heb veel verschillend werk gedaan. Ik heb eerst baantjes gehad in de bloemensector en als hovenier. Ook heb ik nog gewerkt in een tapijtcentrum. Daarna ben ik 10 jaar lang heftruckchauffeur geweest en tot slot ben ik nog 13 jaar postbode geweest. In 2013 ben ik met pensioen gegaan en werk ik alleen nog bij Waanzinnig.

Door omstandigheden op mijn werk en privé liep ik een tijd geleden helemaal vast. Ik werd ziek en kreeg last van psychoses. Het nare hieraan is dat ik zelf niet in de gaten heb wanneer ik een psychose heb. Anderen moeten dan ingrijpen. Heel moeilijk vind ik dat.

Ik ben toen gelukkig terecht gekomen bij het RIBW. Hier heb ik eerst ambulante zorg gehad. Ik kwam op de lijst voor dagbesteding, maar die zag er toen nog heel anders uit dan nu. In het begin hebben ze me heel veel soep laten maken, ik snapte er toen nog helemaal niks van. En verder moest ik vaak boodschappen doen. Ik was een keer aan het werken in de keuken en toen raakte in paniek. Het lukte allemaal niet meer. Ik ben toen naar buiten gegaan samen met twee collega’s. Ze waren er toen echt voor mij en begrepen me. Dat was precies wat ik nodig had. Vanaf dat moment ging het bergopwaarts.

In de afgelopen 8 maanden bij Waanzinnig heb ik hier veel geleerd. Ik werd gevraagd voor gastheer en had hier dus ook een sollicitatie. Het bleek dat het om de bediening ging, maar ik had in eerste instantie aangegeven dat ik dat niet zou willen. Uiteindelijk heb ik besloten om het over me heen te laten komen. Ik heb veel moeten leren in het begin en moest veel onthouden. Ik vind het nu ook heel leuk om de bediening te doen. Ik ben heel sociaal en hou van de interactie met mensen. Ik pas me makkelijk aan, aan behoeften van de gasten. Ik gebruik mijn humor, dat is echt mijn kracht.

Ik ben heel open, eerlijk en gewoon mezelf. Dat heeft me gebracht waar ik nu ben en waar ik wil zijn. Ik weet prima hoe de wereld in elkaar steekt en hoe het allemaal werkt. Ik heb alleen de pech dat ik soms gegrepen wordt door psychoses. Gelukkig gaat dat nu al een paar jaar goed. Ik zit hier prima op mijn plek en haal er plezier uit om mensen een leuke avond te bezorgen in het restaurant.

Ik ben van plan 12uur bij Waanzinnig te blijven werken en mezelf hier te ontplooien. Hier wordt er naar mij geluisterd en is er ruimte om met mijn in gesprek te gaan op dagen waarop het minder met mij gaat. Er zijn hier leuke mensen, het is een gezellig team. Ik ga altijd weer met een positief gevoel naar huis!

Roy

Ontmoet

Roy

Mijn naam is Roy (41) en ik werk in de keuken van Restaurant Waanzinnig. Ongeveer 15 jaar geleden werkte ik in een bakkerij, waar ik van alles geleerd heb. Toen al vond ik het erg leuk om worstenbroodjes te maken. In die tijd ging het niet altijd goed met mij. Ik gebruikte vaak drugs. Ik ben 12 jaar geleden bij de GGZ gekomen en het is mij gelukt om af te kicken. Toen het beter met mij ging, kwam ik terecht bij RIBW Brabant beschermd wonen. Nu gaat het nog steeds goed met me. Ik heb goede medicatie en ben bezig mezelf te ontwikkelen. Af en toe lust ik nog wel graag een biertje.

Door RIBW Brabant kon ik gaan werken bij Waanzinnig. Hierdoor had ik weer een doel en kon ik doen wat ik leuk vind. Voorheen heb ik ook nog in het activiteitencentrum bij de Wijkrestaurant de Symfonie gewerkt. Hier liepen mijn worstenbroodjes en appeltaart al goed. Inmiddels heb ik het recept nog beter gemaakt samen met de leer- werkcoaches van Waanzinnig. Daar zijn we best lang mee bezig geweest.

Het verschil tussen onze worstenbroodjes en die van andere bakkers is vooral dat wij geen broodverbeteraar gebruiken. Wij maken onze broodjes op natuurlijke basis. Als ik nu worstenbroodjes maak, doe ik alles uit mijn hoofd. Ik ben inmiddels wel een expert geworden. Het werken bij Waanzinnig bevalt mij erg goed. Ik werk hier elke zondag en vind het heel leuk en gezellig. Er is een fijne sfeer en leuke collega’s. We lachen veel met elkaar.

Naast het werken in het restaurant, hou ik ook erg van muziek. Ik ben een groot fan van Elvis Presley. Het is mijn droom om eens naar Amerika te gaan. Ik bekijk samen met mijn leer- werkcoach wat er mogelijk is qua werk buiten Waanzinnig. Ik zou het leuk vinden om in een horecatentje bij de Efteling te kunnen werken.
Het Panorama restaurant of Het Witte Paard bij de Efteling spreekt mij erg aan.
Voor het zover is, wil ik nog meer leren bij Waanzinnig!

Jacqueline

Ontmoet

Jacqueline

Ik ben Jacqueline, 32 jaar jong en trotse moeder van een dochtertje van 2 jaar. Ik ben een alleenstaande moeder en woon in Tilburg. Ik was altijd aansturend persoon bij een schoonmaakbedrijf, maar ik kreeg te maken met een depressie. In anderhalf jaar tijd verloor ik mijn baan, mijn moeder en mijn huis. Ik kon het ziek zijn en verlies van mijn moeder niet verwerken.

Daarnaast heb ik borderline en een bipolaire stoornis, waardoor dat allemaal extra hard aankwam. Ik heb hard gewerkt om mijn hoofd boven water te houden, maar dat lukte niet. Ik werd steeds depressiever en vaker ziek. Ik kwam op de crisisopvang bij Traverse terecht en kreeg later een eigen
kamer. Tijdens mijn hele zwangerschap ben ik bij Traverse gebleven. Hier heb ik ook dagbesteding gedaan in de schoonmaak, omdat ik me wel nuttig wilde voelen en de tijd lekker door wilde komen. Ook toen ik mijn eigen woning had, wilde ik iets blijven doen. Ik wilde meer zijn dan alleen mama.

Toen ben ik bij restaurant Waanzinnig terecht gekomen, ik vind het hier gewoon helemaal te gek! Ik houd hier de administratie bij; telefoon aannemen, reserveringen in het systeem zetten, menukaarten uitwerken en vervangen, etc.
Ik doe van alles hier.

Dit is voor mij het beste van twee werelden. Ik heb altijd bij vrienden in een café achter de bar gestaan. Nu kan ik een beetje dat horecagevoel hebben en daarnaast administratie doen, wat ik ook echt erg leuk vind om te doen. Daarnaast kan ik dit werk goed combineren met de zorg voor mijn dochtertje.

Ik heb nog heel veel dromen voor de toekomst, maar het allerliefst zou ik iets willen opzetten voor alleenstaande moeders met kinderen die nog niet naar school gaan. Moeders die een klein of geen netwerk hebben. Ik wil graag een plek voor hen waar ze kunnen samenkomen en hun eigen activiteiten hebben, terwijl hun kinderen worden beziggehouden in een andere ruimte en met elkaar kunnen spelen. Hier kunnen ze hun netwerk vergroten, waar ze op terug kunnen vallen. Ik weet uit ervaring hoe belangrijk een sociaal netwerk is.

Werken bij Waanzinnig is voor mij echt een uitkomst. Het is laagdrempelig, op mijn tempo en het is werk wat ik aankan. Ondertussen kan ik gewoon mezelf weer opbouwen, zonder dat ik teveel druk ervaar. Eerst had ik de hele dag door stemmingswisselingen en weinig energie, maar ik ga altijd met plezier naar werk toe. Als ik een keer mijn dag niet heb, dan kan ik dat bespreekbaar maken. Ik ga altijd weer lachend naar huis.

Niels & Katelijn

Ontmoet

Niels & Katelijn

Ik ben Niels van den Broek, 36 lentes jong. Ik heb twee kinderen en een schat van een vrouw. In mijn vrije tijd breng ik graag tijd door met mijn vrouw en kinderen. Ik ga ook graag eens per week tennissen en vind ik het heerlijk om te snowboarden.

Sinds twee jaar ben ik leer- werkcoach bij het RIBW. We zijn begonnen met een aantal horecaprojecten, maar die zijn gestopt. We focussen ons nu op één groot horecaproject: Restaurant Waanzinnig. Super leuk! Hiervoor heb ik gewerkt in het regulier- en speciaal Vmbo onderwijs. Dit heb ik 8 jaar gedaan in Tilburg Noord en 2 jaar in Bladel. Ik verzorgde veel praktijklessen omtrent de basis van horeca, koken en serveren. Voldoening haal ik vooral uit het zien van stappen die de leerlingen zetten en dit is bij Waanzinnig weer hetzelfde. Daarnaast heb ik met een ex-collega docent veel party catering gedaan. Van 2 tot 2400 personen. Dit is hard werken, maar zeer gezellig. Om mijn geest wat rust te geven, werk ik ook zo nu en dan bij een hovenier in de tuinenaanleg. Lekker fysiek bezig zijn, daar laad ik enorm van op.

Ik ben Katelijn Ardts, 27 jaar. Ik ben als boerendochter opgegroeid op het platteland in een klein dorpje. Op mijn 17e verhuisde ik naar Tilburg. Ik ben hier naartoe gekomen voor de studie SPH (Sociaal Pedagogische Hulpverlening). In mijn derdejaars stage bij RIBW Brabant ben ik er pas achter gekomen wat ik echt wilde gaan doen. Toen was er al een kleinschalig horecaproject. Zo kon ik mijn horeca ervaring combineren met mijn stage in de psychiatrie. Twee werelden die samenkomen, wat voor mij perfect is. Vanuit mijn stage ben ik aangenomen en sindsdien werk ik voor RIBW Brabant.

Naast mijn werk vind ik het heerlijk om te reizen. Het liefst naar een plek met goed weer en lekker eten, zodat ik nieuwe dingen kan uitproberen. Verder vind ik het leuk om te poolen, naar de bioscoop gaan en lekker bankhangen met mijn vriend.


Bij restaurant Waanzinnig hebben we nu een duofunctie. Enerzijds zijn we leer- werkcoaches in de zorg en anderzijds zijn we allround medewerkers in de horeca. De grootste uitdaging in dit werkveld is balans vinden. Balans tussen individuele trajecten, de deelnemers begeleiden en het restaurant draaien. Deze drie aspecten zijn allemaal super belangrijk, dat het soms lastig is om te kijken waar de prioriteit het meest ligt.
Waar we het meest trots op zijn? De deelnemers! Zien hoe zij zich inzetten en deze nieuwe uitdaging vol enthousiasme aangaan, dat is fantastisch. Als er straks steeds meer deelnemers doorstromen naar regulier werk, dan zijn we echt apetrots!